Happiness Shabads

ਗਫ਼ਲਤ ਦੇ ਵਿੱਚ ਉਮਰ ਗੁਜ਼ਾਰੀ

ਗੁਰੂ ਦੀ ਜੁਦਾਈ ਪ੍ਰਥਾਇ

ਕਿਸੇ ਗੱਲੋਂ ਛੱਡਦਾ ਨਾ ਸੰਸਾਰ ਜੀ

ਦੇਖ ਤੇਰੇ ਇਨਸਾਨ ਕੀ ਆਦਤ...

ਬੰਦੇ ਕੁਛ ਤਾਂ ਸੋਚ ਵਿਚਾਰ ਓਏ...

ਕੀ ਭਰੋਸਾ ਇਸ ਦਮ ਦਾ ਕਰੇਂ, ਦਮ ਆਵੇ,ਆਵੇ,ਨਾ ਆਵੇ

ਮੇਰੀ ਨਈਆ ਪੜੀ ਮੰਝਧਾਰ ਮੇਂ

ਹੱਸਦੇ ਨੇ ਖਿਲ ਖਿਲ ਜਿਹੜੇ ਰੋਵਣਗੇ ਯਾਰ ਕੱਲ੍ਹ ਨੂੰ

ਮਨ ਵੈਰੀ ਦਾ ਨਾ...

ਕੀ ਹੋਇਆ ਜੇ ਜਨਮ ਲਿਆ, ਪਰ ਕਦਰ ਜਨਮ ਦਾ ਪਾਇਆ ਨਾ

ਜੋੜ-ਜੋੜ ਭਰ ਲੀਏ ਖ਼ਜ਼ਾਨੇ ਅਜੇ ਵੀ ਤਿ੍ਸ਼ਨਾ ਅੜੀ ਰਹੀ

ਫਿਰ ਪਛਤਾਇਆਂ ਪਾਣੀ ਮਧਾਣੀ, ਦਰ-ਦਰ ਠੋਕਰ ਖਾਵਣਗੇ

ਸਾਡਾ ਰੋ ਰੋ ਇਹੋ ਹਾੜਾ, ਹਾੜਾ ਲੇਖਿਆਂ ਤੇ ਖਿੱਚ ਦੇ ਲਕੀਰ ਵੇ

ਦੁਨੀਆ ਦੀਆਂ ਨਜ਼ਰਾਂ ਧੋਖੇ ਵਿੱਚ

ਸਤਿਗੁਰ ਦੇ ਦਰ ਤੋਂ ਦੂਰ ਹੋਇਆਂ

ਸਿਰ ਤੇ ਭਾਰ ਜੁਦਾਈ ਦਾ ਸਹਾਰਿਆ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦਾ

ਬੰਦਾ ਮੁਰਦਾ ਹੁੰਦਾ ਪ੍ਰੇਮ ਵਾਲੀ ਸਾਰ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ

ਸੁਹਣਾ ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ ਤੁਰ ਗਿਆ,ਆਵਾਂਗਾ ਯਾਰ ਕੱਲ੍ਹ ਨੂੰ

ਕੱਲ੍ਹ-ਕੱਲ੍ਹ ਨਾ ਆਖੀਂ ਮੇਰੀ ਹਸਰਤ ਮਿਟਾ ਦੇ ਅੱਜ

ਤੈਥੋਂ ਬੰਦਿਆ ਬੁਰਾਈਆਂ, ਚਿੱਤੋਂ ਟਾਲੀਆਂ ਨਾ ਗਈਆਂ